Münir Nûrettin Selçuk ve İlk Besteleri

20. yüzyıl Türk Musikisi’nin en usta ses icrâcısı ve bestekârlarından olan Münir Nûrettin Selçuk, Radyo Magazin Dergisi’nin 11. sayısında yayımlanan ve 1951 yılında Baha Kayserilioğlu ile gerçekleştirdiği röportajda ilk besteleri için şöyle söylemekte:

İlk bestelerinizi ne zaman yaptınız, bunların ve son eserlerinizin güftelerini lütfeder misiniz?

– İlk bestelerimi bundan 25 yıl önce Kadıköy Şark Musiki Cemiyeti’nde iken yazmıştım. Bir tanesinin güftesi şöyle başlıyordu:

“Sensiz ey şuh gözlerim, avare kalbim ağlıyor;
Görmesem bir lahza ey bi-dert gönlüm ağlıyor…”

Diğer eserin güftesini de biraderim Necmi Nurettin yazmıştı. “Çoban ile ben” ismini taşıyan bu bestenin güftesi şudur:

“Mor dağların üstünde yok bir leke bir duman
Şu dikenli yamaçta oturuyor bir çoban
Elindeki kavalı, bir ney gibi inliyor
Dağlar, kayalar, sular ses veriyor, dinliyor…”

Münir Nûrettin Selçuk’un 1926 yılında bestelediğini belirttiği Sûzidil makâmındaki “Çoban ile Ben” adlı eserin güftesi ise ağabeyi Necmi Nûrettin Güngörmüş’e aittir. Türk Musikisi sözlü eserler repertuvarında bulunan “Geçsek de şu sâhilden o rûyalar bizi görmez”, “Gün olur aşıkı ram eyler üzüp ağyâre gönül” ve “Düştü enginlere bir ince hüzün” mısraları ile başlayan eserlerin de güfte şâiridir Necmi Nûrettin Güngörmüş. İnternette ilk kez yayınlanmakta olan “Çoban ile Ben” adlı eserin notalarını aşağıdan edinebilirsiniz.

Yazıyı Hazırlayan: Sefer KARABÜK